Αρχή τέταρτης εβδομάδας στην Αθήνα....θέλω να φύγω, να γυρίσω πίσω...στο σπιτάκι μου, στους φίλους μου, στα παιδιά του σχολείου, στην πόλη μου, στο πατρικό μου, στη μαμά μου...τί κάνω εδώ?
Στη δουλειά πιέζομαι πολύ...δεν αντέχω εκεί μέσα...δεν μου ταιριάζει καθόλου και δεν τους ταιριάζω...δεν μ'αρέσει το κλίμα, η νοοτροπία, η φύση της δουλειάς, υπάρχει πολύ δήθεν, και προσποίηση (ανοχή με ευγένεια -για να είμαι πιο ακριβείς). Τουλάχιστον έτσι είναι για μένα. Είναι φορές που θέλω να φωνάξω, να ουρλιάξω και να αρχίσω να τρέχω!..αλλά αντί γι'αυτό κάθομαι εκεί σε μια καρέκλα χωρίς να μιλάω και χωρίς να πολυσυμμετέχω σε ότι γίνεται γύρω μου...πάντα έτσι κάνω όμως όταν κάτι δεν μ'αρέσει, όταν δεν αισθάνομαι μέρος του....